Cząstki mikroplastiku (MP) – drobiny tworzyw sztucznych o wielkości mniejszej niż 5 mm – są wszechobecnym zanieczyszczeniem w wodach całego świata. W najnowszym przeglądzie literatury naukowej, naukowcy z Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium (dr Paulina Cholewińska, dr Konrad Wojnarowski, prof. Dusan Palić) i Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (dr Przemysław Pokorny), oraz dr Hanna Moniuszko z Centrum Badań Klimatu SGGW, przeanalizowali rozmieszczenie i rodzaje MP wykryte w wodach słodkich i słonych, a także mikrobiologiczne implikacje tego zanieczyszczenia.

Nasza najnowsza publikacja w prestiżowym czasopiśmie Environmental Pollution pokazuje, że częste opady deszczu lub regularne zraszanie roślin wodą (np. podczas podlewania) mogą zwiększyć skuteczność usuwania pyłu zawieszonego (PM) z powietrza nawet trzykrotnie, a potencjalnie nawet sześciokrotnie – w porównaniu do sytuacji bez opadów lub przy ich rzadszym występowaniu.

Drogi to nie tylko sieci transportowe – to także źródła hałasu, gazów i pyłów zawieszonych, które wpływają na zdrowie człowieka i środowiska. Aby ograniczyć hałas, wzdłuż ruchliwych tras buduje się ekrany akustyczne i ziemne wały.

Przepływ środowiskowy to ilość wody, która musi płynąć w rzece by zaspokoić potrzeby wodne ekosystemów wodnych i zależnych od wód. Jest on ważnym kryterium gospodarki wodnej – wartość przepływu środowiskowego wynika z charakteru rzeki, organizmów w niej żyjących oraz warunków hydrologicznych.

Zielone ściany (ang. green walls) to innowacyjne rozwiązania, które poprawiają jakość powietrza, regulują mikroklimat oraz zwiększają bioróżnorodność w miastach. W artykule, bazującym na doświadczeniach z Turynu, opisano projekt dwóch zielonych ścian o łącznej powierzchni 300 m², zrealizowany w ramach rewitalizacji miejskiej. 

Ekstremalne temperatury stają się coraz poważniejszym wyzwaniem dla obszarów miejskich, a wdrażanie strategii łagodzenia skutków miejskiej wyspy ciepła napotyka liczne trudności. W niniejszym artykule, na przykładzie Wuhanu w Chinach, przeanalizowano zdolność zieleni miejskiej do chłodzenia terenów zurbanizowanych w kontekście rzeczywistych warunków stresowych, takich jak: gęstość dróg, intensywność ruchu, gęstość i wysokość zabudowy oraz udział powierzchni nieprzepuszczalnych.

Zieleń miejska poprawia jakość życia w miastach poprzez regulację temperatury i wilgotności, biofiltrację zanieczyszczeń powietrza, redukcję hałasu oraz tworzenie przestrzeni sprzyjających relaksowi i rekreacji. Niestety, warunki miejskie nie tylko negatywnie wpływają na kondycję roślin, ale również ograniczają ich zdolność do pełnienia funkcji ekosystemowych.